Welzijn

Het Rupsje Nooitgenoeg Syndroom

Wales beach

Zo, daar zit ik dan.

Mijn tweede blogpost. Niet mijn eerste. Die horde heb ik al genomen.

Toch zit ik nog hier met zenuwen. Talloze ideeën, maar welke zijn goed genoeg voor een post?

Ik voel me soms net Rupsje Nooitgenoeg. Niet zozeer qua eten (al heb ik soms van die dagen…), maar in het consumeren van artikelen, cursussen en boeken over persoonlijke ontwikkeling, gezondheid, welzijn en spiritualiteit. Mijn Instagram feed is gevuld met foto’s van mensen die hun passies op deze gebieden delen. Op het moment dat ik mezelf zover heb dat ik misschien toch wel eens iets moet gaan schrijven, komt de angst naar boven. Weet ik wel genoeg? Heb ik wel genoeg te delen? En wat zullen anderen van mij denken? En dan is het lekker veilig om toch maar weer dat boek te openen of naar die podcast te luisteren. Omdat ik meer inspiratie nodig heb vertel ik mezelf dan. En zo blijf ik consumeren, net als Rupsje Nooitgenoeg.

Maar zelfs Rupsje Nooitgenoeg zit een keer vol. En na een tijdje rustig met zichzelf bezig geweest te zijn, kruipt hij uit zijn cocon als een prachtige vlinder. Klaar om de wereld in te vliegen.

Lezen, leren, je kennis verdiepen is allemaal belangrijk voor een vol en rijk leven. Maar zelf iets creëren, dat is iets magisch. Of het nou een blog schrijven is, kruiden planten in je vensterbank, een kleurplaat inkleuren, een maaltijd koken of dat project op je werk aanpakken, het geeft een gevoel van vervulling en geluk iets van jou in de wereld te brengen. En weet je, misschien inspireer je er iemand anders ook wel mee.

Herken jij jezelf in Rupsje Nooitgenoeg? Wat zou jij graag willen creëren?

Ik hoor het graag in de comments hieronder.

xoxo,

Mieke

Facebooklinkedinmail

8 Comments

  • Romajote

    Ja, herkenbaar… Eng, maar dapper om het toch te doen, om de vlinder te laten vliegen. Ga vooral door!

  • Laura

    Zooo herkenbaar! Maareh, you go girl, want je hebt het gedaan 🙂 Mooi stukje! Let the inspiration begin 😉

  • Lea

    Zeker herkenbaar! Een van dingen waar ik wel eens tegenaan loop als ik me in een onderwerp verdiep, is “hoe meer je weet, hoe meer je niet weet”. Of beter, hoe meer ik me realiseer dat er nog zoveel is dat ik nog niet weet en nog zou kunnen leren. Dat schuilt misschien ook achter jouw vraag van “weet ik wel genoeg?” – terwijl de rups dan juist al veel geconsumeerd heeft!

    Op naar de volgende blogpost! 🙂

    • Mieke Postulart

      Ja, dat gevoel ken ik absoluut. En tegelijkertijd moet je toch ergens beginnen.
      Dank je wel voor je comment!

  • Joris P.

    Mooi geschreven! Ik zou zeggen: maak het klein. Kies een onderwerp, of een deel daarvan, waar je mening over hebt. Zet die uiteen en maak het persoonlijk. En zie mij bijv als ‘de lezer’, dan vergeet je ook niet de juiste achtergrondinformatie te geven (nodig in mijn leken-geval). Vergeten bloggers nog wel eens, dat niet iedereen dezelfde voorkennis heeft. Schrijven kun je in ieder geval! Go!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *